Cast gezocht voor nieuwe Wuthering Height film

http://www.open-casting-calls.info/2010/02/open-casting-calls-in-uk-for-major.html

Parsonage museum toont nieuw Bronte bezittingen. Ook vind je op de site een leuke korte film over de nieuw aangekochte bezittingen.

A new host of artefacts has gone on public display for the first time at the Brontë Parsonage Museum in Haworth which has reopened following a Lottery-funded redevelopment.
Among the items on view are Emily Brontë's mahogany artist's box and her geometry set which were recently bought at auction in London. The box contains ceramic mixing dishes, remnants of paint, quill nibs, a paint tray, sealing wax with miniature envelopes and a glass bottle.

The museum has also purchased a special miniature poetry manuscript by Charlotte Brontë. The two microscopic poems written in 1829 are signed "U. T", meaning "us two", which suggests they were jointly produced with another Brontë sibling, possibly Branwell. Neither have been on public display before.
The former parsonage, which was home to the Brontë family for more than 40 years, is where Charlotte, Emily and Anne's novels were written. Its redevelopment, launched with £50,000 from the Heritage Lottery Fund, continues a major programme of works and began with a consultation with local people to ask for their ideas on how the building and its collections might be improved.

The result is a new interpretation of the literary family's story which emphasises their place in Haworth and the social-historical context in which they lived.
As part of the scheme, the museum also appealed to local people to get in touch if they believed they had items that may once have been owned by the family.
Several intriguing items came to light which also feature in the new displays, including a hymn sheet from Haworth church dating from the Brontë period.


http://www.yorkshirepost.co.uk/news/Treasures-throw-new-light-on.6033193.jp

De hypochonders: Tormented Nine Lives, Brian Dillon

Charlotte Brontë ‘aanvallen die zij hypochondria noemde, kunnen we karakteriseren als depressieve storingen. Oorzaak was voor een groot gedeelte haar onderwijsloopbaan waar ze een hekel aan had, omdat het haar zo weinig tijd overliet om haar fantasie uit te leven of te schrijven.

Eenmaal thuis, kanaliseerde Brontë haar leed in haar schrijven. Dillon werpt nieuw licht op twee van haar mindere romans, 'De Professor' en 'Villette, " bestuderen ze in relatie tot de gezondheid van de auteur in kwestie.


http://www.latimes.com/features/books/la-et-book3-2010feb03,0,249473.story

Mary Taylor

Mary Taylor came out from England to join her brother, Waring Taylor, in the forties, and remained until about 1860. Her sojourn in early Wellington gains much interest from the fact that she was the life-long friend and correspondent of the Bronte sisters, more especially of the eldest sister, Charlotte. She is the M- of Mrs. Gaskell's biography of Charlotte Bronte and the Rose Yorke of "Shirley," as her brother was the Martin Yorke of the same novel. Unfortunately, the letters of Charlotte Bronte to Mary Taylor in New Zealand were never kept, but the letters to Charlotte Bronte from her friend in Port Nicholson make interesting reading and are freely quoted in "Charlotte Bronte and her Circle" by Clement Shorter (1896).

Mary Taylor, joined later by her cousin Ellen Taylor, though well educated for her day, had no inclination to follow any academic calling in the New World and opened a shop, a small general store, on the site of what is now Selfridge's stores, Cuba Street. She appears to have had good business ability, enjoyed the companionship of her cousin, whose early death she deeply deplored, wrote articles occasionally to English papers, and was engaged in desultory fashion in writing a novel, "Miss Miles or a Tale of Yorkshire Life Sixty Years Ago." This was not published, however, until 1890, when it created but little interest. It is apparent from her letters that in New Zealand she missed the literary associations of her friends, and felt isolated, mentally and physically, especially when the mails brought from her beloved Charlotte such "incredible" achievements as "Jane Eyre" and "Shirley," with news of their repercussions. There is no doubt that each gained from the other's friendship. Had Mary Taylor not been staying at Brussels in her youth, the Bronte sisters might never have gone there, and the world would have been the poorer by the powerful novel "Villette" and its interesting Professor. About 1859 or 1860 she returned to England and spent the remainder of her days in seclusion in a home she had built for herself in Yorkshire. She died in 1893.

Mary Taylor's little shop has long since melted away into the dim forgotten past, but she has left a more permanent memorial in a busy little city thoroughfare whose entrance is almost hidden between lofty buildings in Ghuznee Street east. This is Leeds Street, constructed across sec. 181, a stone's throw from her shop in Cuba Street. In 1852 this section was granted to the Hon. Algernon Tollemache (1805-1897), a picturesque figure of early Wellington, who, with 'a deep purse, a lengthy family-tree (7) and good mixing capacity, enjoyed pioneering life for some years in a cottage at the corner of Abel Smith Street and Willis Street. He appeared to have done nothing with the section and in 1859 sold it to Mary Taylor, who cut it up and sold portions, leaving the street as a reminder of her Yorkshire memories. She herself was the daughter of a Yorkshire merchant.

Mary Taylor - An Independent Yorkshire Woman

A interesting exhibition - Mary Taylor - An Independent Yorkshire Woman - is on now at the Red House Museum in Gomersal and not to be missed. It finishes on 18 April.

Mary Taylor was Charlotte Brontë's schoolfriend, and an inspiration. Charlotte visited and stayed at Red House, the family home of the Taylors and depicted the family in her novel Shirley.There are various items in the exhibition relating to Charlotte.
Mary Taylor was a woman who lived a unusually independent and adventurous life for a woman of her time, and was a pioneering feminist in the nineteenth century. She taught boys English in Germany, emigrated to New Zealand and started a business, then, after making a good living, returned to Gomersal.

She was the leader on mountaineering expeditions for women in Europe, and wrote magazine articles and a novel Miss Miles : A Tale of Yorkshire Life Sixty Years Ago. The exhibition gives the visitor a real insight into Yorkshire history, and gave us some new facts we did not know about. Well done to the Curator and staff at Red House for an informative and interesting exhibition.

Well done to the Parsonage Museum for sucessfully acquiring items at the two recent auctions. We are looking forward to viewing them.

Vincent van Gogh en de Brontes.

De schilder Vincent van Gogh was een fan van Charlotte Brontë, zo blijkt uit zijn correspondentie. Een deel van zijn brieven wordt vanaf volgende week tentoongesteld in de Royal Academy of Arts in Londen. Brontëblog heeft naar aanleiding van een artikel in de New Statesman, waarin melding wordt gemaakt van Van Goghs favoriete schrijvers, wat onderzoek gedaan.
In brieven schrijft hij:
Ik weet niet of gij ooit engelsche boeken leest. Zoo ja dan kan ik U zeer recommandeeren “Shirley” door Currer Bell, schrijfster ook van een ander boek, “Jane Eyre”. Dat is zoo mooi als de schilderijen van Millais of Boughton of Herkomer. Ik vond het te Prinsenhage en las het in drie dagen uit hoewel ’t een vrij volumineus boek is.

Lees in elk geval eens l’amour en la femme en, kunt ge ’t krijgen, My wife & I en Our neighbours van Beecher Stowe. of Jane Eyre en Shirley van Currer Bell. Veel meer en veel duidelijker dingen dan ik kunnen die lui U zeggen.

Het is wel jammer dat de artisten hier de Engelschen zoo weinig kennen. Mauve b.v. raakte in enthousiasme toen hij van Millais dat landschap Chill October13 zag doch zij gelooven toch niet in de Engelsche kunst en oordeelen er te oppervlakkig over mijns inziens. Mauve zegt telkens “dat is litteraire kunst”, doch denkt er niet bij dat de Engelsche schrijvers als Dickens & Eliot & Currer Bell en van de franschen Balzac b.v. zoo verbazend “plastisch” zijn als ik ’t zoo mag uitdrukken, dat het even puissant is als b.v. een teekening van Herkomer of Fildes of Israels. En Dickens zelf gebruikte soms de uitdrukking, I have sketched.


Van: http://bronteblog.blogspot.com/2010/01/i-can-highly-recommend-shirley.html

Top Withens in winter.

Top Withens in de winter.

Terug naar The Parsonage

Bronte guardians have hit the jackpot again, outbidding rivals to buy a Bronte treasure at auction in Sotheby’s, London, yesterday. They paid £32,000 for Wuthering Heights author Emily Bronte’s artist’s box and geometry set. A fortnight ago in New York they acquired one of the rarest Charlotte Bronte miniature poetry manuscripts, paying 50,000 dollars.

The box and geometry set contains items used by Emily such as sealing wax, gummed paper and bottles.

Ann Dinsdale, Bronte Parsonage Museum collections manager, said: “We are absolutely thrilled. What a fantastic Christmas present.”

They were unable to stretch to the other items, a collection of drawings owned by Emily and a desk which belonged to Charlotte, author of Jane Eyre.

Now they were looking forward to receiving the items and displaying them at the museum in Haworth from the New Year.

Martha Brown

                                Een foto van Martha Brown, de huisbediende van the Bronte Sisters

Kerstmis en Bronte

Van woensdag 16 december tot en met zondag 20 december zal er heerlijke periode van Kerstmis displays, gekostumeerde personages, demonstraties en feestelijke Kerst ambachtelijke activiteiten per dag, 11am-4pm woensdag tot en met vrijdag 12 uur-4pm zaterdag en zondag.

Er is gratis toegang tot het museum op Oxford Road, Gomersal, voor bezoekers die willen de geuren en kleuren van Kerstmis genieten. Zij kunnen dwalen door de sfeervolle stijlkamers van deze Bronte aangesloten doek-home handelaar, die zal worden rijkelijk versierd met traditionele groenblijvende slingers van hulst, klimop, laurier en rozemarijn, verzameld vers van Red House tuinen.

Zij zullen in staat om een smaak van glühwein genieten met 'Joshua Taylor' zoals hij ze vertelt over de decoraties, met inbegrip van de ouderwetse 'opknoping kussen tak' in de Hall, compleet met appels, kaarsen en maretak, en in de keuken en eetkamer zal er displays van de periode feestelijk eten. 'Henrietta', de 19e eeuw Red House kok, zullen de bezoekers trakteren elke dag over haar drukke voorbereidingen voor Kerstmis en uitleggen hoe je een lang vergeten periode maar heerlijke recepten waaronder 'Almond Shamrocks', 'Wham-Whim', 'Egel Tipsy Cake ',' Damson Kaas 'en' Brandied Vruchten '. Bezoekers kunnen gratis bladen recept om te proberen de gerechten thuis.

Gekostumeerde personeel zal laten zien hoe maken ongebruikelijke Regency en Victoriaanse kerstversieringen, met inbegrip van amandelen en rozijnen Slingers en Gilded walnoten. Er zullen ook Kerstmis ambachtelijke activiteiten voor gezinnen te doen elke dag, zoals het maken van een Victoriaanse boom 'kladje' decoratie, een papieren lantaarn of kaars een kerst kegel marionet. Toegang tot de activiteiten en demonstraties wordt deels via een trap.

In het weekend zullen er feestelijk entertainment, te beginnen op zaterdag 19 december, met muziek van The Valley fluiten. Op zondag 20 december zal, Victoriaanse salon goochelaar Chris Black onderhoudend bezoekers met zijn mysterieuze kaarttrucs, zal de populaire Clifton tafelbel Ringers spelen en, ter afsluiting van het festival, zal het prachtige lied zingen van Gaudeamus echo rond de historische huis.

Bezoekers zullen ook in staat zijn Christmas Past 'de glinsterende' tentoonstelling die een nostalgische blik op Kerstmis gewoonten en tradities is te zien. Het omvat zeldzame Victoriaanse en Edwardiaanse kerstkaarten, nieuwheid 1950s papier decoraties, exotische Chinese lantaarns en 20th Century Kerst speelgoed. Het museum winkel zal open en is goed gevuld met ongewone Kerstcadeaus.

Reactie van het Bronte Parsonage Museum op de veiling van belangrijke Bronte voorwerpen.

It’s rare for such significant items to come onto the open market and there’s no doubt that these are items which are of such great significance to our cultural and artistic heritage that they should certainly be thought of as national treasures. It would be very sad indeed if these treasures were not repatriated or were lost to a private collection. We feel that these are things which belong here in Haworth and we’re appealing for people to get in touch if they can help us raise the funds to make sure this doesn’t happen. (Andrew McCarthy. Director, Brontë Parsonage Museum)

It’s very difficult for us to compete in a market where these items can fetch such high prices and we need the support of organizations and individuals to make sure that they are returned to Haworth where they surely belong. If anyone feels they can make a financial contribution to help us, this would be very much appreciated. (Andrew McCarthy. Director, Brontë Parsonage Museum)

De Brontë schatten

Het bureau van Charlotte's en de geometrieset en pennenbox van Emily's kunnen wel 17.000 opbrengen Wanneer ze volgende maand onder de hamer gaan bij Sotheby's in Londen.

De Brontë Schatten - die zullen worden geveild op 17 december - behoorde toe aan William Law, een verwoed verzamelaar, die regelmatig bezoek aan Bracht Haworth, waar objecten kocht van de weduwnaar van Charlotte Brontë, de Rev Arthur Bell Nicholls. Lees meer:


http: / / bronteblog.blogspot.com /

Brontë-gerelateerde items

Een zeer Belangrijke veiling (misschien wel een van de belangrijkste in de afgelopen jaren) met Brontë-gerelateerde items vindt plaats op 4 december bij Christie's. Lees:
http://bronteblog.blogspot.com/2009/11/auction-of-year.html

The Secret Diaries of Charlotte Brontë/ Syrie James

Exciting news! The Women’s National Book Association has named my novel, The Secret Diaries of Charlotte Brontë, one of the Great Group Reads of 2009. I am delighted because I truly believe that Charlotte’s story will open up lively discussions about a host of timely and provocative topics.
The Secret Diaries of Charlotte Brontë, by Avon/HarperCollins Publishing in July 2009, is the result of many years of intense research and writing. As a devoted Brontë scholar, I was intrigued by how many of Charlotte's own life experiences found their way into her novels, and I found immense pleasure in bringing her true story to life on the page.
The novel begins with an impassioned proposal from Charlotte’s father's curate, Arthur Bell Nicholls, who has carried a silent torch for Charlotte for more than seven years. Charlotte greatly disliked Mr Nicholls when they first met, but her feelings have evolved and changed over the years. Does she love him? Does she wish to marry him?

Seeking answers, Charlotte takes up her pen to examine the truth about her life. In these pages, she exposes her deepest feelings and desires, her triumphs and shattering personal disappointments, her scandalous, secret passion for the man she can never have—the man who was the basis for all the heroes in her books, including Mr Rochester in Jane Eyre —and the intimate details of her compelling relationship with Mr Nicholls, the man she eventually comes to love with all her heart.
At the same time, we learn of Charlotte’s relationship with her family, the inspiration behind their work, and their evolution as novelists. Although Charlotte and her sisters Emily and Anne did not have a single connection to the literary world, and lived in an era when women rarely saw their work in print — and despite their difficult circumstances at home, including an alcoholic brother and a father who was going blind — all three women became published authors at the same time. I cannot think of any other family in history who have achieved such an extraordinary feat, and I wanted to celebrate that and reveal how it happened.

As part of my research I made an extended visit to the Brontë Parsonage Museum. I owe a debt of gratitude to Ann Dinsdale, the Collections Manager, for her gracious welcome to both the house and library, and to Sarah Laycock, the museum’s Library and Information Officer, for sharing many wonderful details about Charlotte’s clothing and other garments in the collection. I also was privileged to receive an unforgettable, attic-to-cellar tour of the former Roe Head School in Mirfield which Charlotte attended, which still sports the legend of a mysterious attic-dwelling ghost.

Mode

De uitvinding van machines maakte materialen minder duur. Batist, gedrenkt mousseline, geborduurde organdie ( dun doorzichtig katoen), barege (ongekeperde, doorschijnende wollen stof), een wol-en-zijde materiaal, werden veel gebruikt. Onder de zwaardere materialen hoorden kasjmier en witte merino. Een licht-roze zijde genoemd Levantijnse, gros de Naples, en pluche en fluweel werden hoofdzakelijk gebruikt voor hoeden en mutsen. Gaas, crêpe, tule en waren de favorieten voor het snoeien. Materialen en kleuren werden genoemd van gebeurtenissen, en kwamenvaak uit boeken. "Ipsiboe," Trocadero, "" brons, rook, Nijlwater, waren enkele van de vreemde namen. Nadat de eerste giraffe in de Jardin des Plantes arriveerde in 1827, werden mode en kleuren "a la Girafe."

Gedurende ongeveer twintig jaar had de klassieke stijl of “”ontkleed”” gezegevierd, waaruit een verlangen bleek om terug te keren naar de natuur. Geleidelijk voor een andere jurk twintig jaar verliet de natuur steeds verder achter, tot het echt grotesk werd." Een meer conservatieve stijl van kleden resulteerde voor een korte periode.

De rok veranderde weinig tot 1814-1822, daarna werd de rok voller en voller. De onderste rand werd iets veranderd, meer of minder uitvoerig versierd met volants, plooien, vouwen en bandjes in verschillende vormen. Het toonde de voeten en enkels. De grootste verandering kwam in het lijfje en de mouwen. Zat het lijfje eerst hoog in de taille, geleidelijk werd het verlaagd tot de normale taille. Het sloot of heel hoog in de hals en afgewerkt met een ruche, of laag en afgewerkt met een turned-down kraag. Soms werden zowel kraag en ruche gedragen, vooral op straat. Mouwen ontwikkelen zich tot zeer wijd aan de bovenkant en taps toelopend naar de hand. Zoals de mouw in breedte toenam, zo nam ook de schouder en kraag (of "Bertha") toe, het werkte de zeer lage hals af en de taille werd ingesnoerd.

Naar sjaals was nog steeds veel vraag, ook al was de extreme rage voorbij, de spencer en de pelisse met cape begon de plaats in te nemen. Deze had lange mouwen aan de pols en zat hoog in de nek, de spencer stopte op de taille, maar de pelisse reikt e tot de onderkant van de rok. Het werd in de winter gedragen en was over het algemeen afgezet met bont. Veren boa's en enorme moffen van chinchilla's en vossen bont kwam in de mode. De boa werd een kenmerk bij de jurk van 1830, meestal zwart het werd rond de hals en het lichaam gewonden en de uiteinden fladderden in de wind.

Er kwamen diverse wijzigingen in het kappen van het haar en de stijl van hoofdbekleding. Tijdens de beginjaren van de Restauratie was het haar gekruld en horizontaal gehouden rond het gezicht met een lus in de nek, versierd met kleine kunstbloemen, in bossen of kransen.

In de jaren '20 zat er een scheiding met krullen langs elke zijde van het gezicht, aan de achterkant strak en glad in de nek en gerangschikt in een grote lus of strik op de bovenkant van het hoofd met allerlei versieringen zoals veren, kunstmatige bloemen en strikken van lint. Een hoge kam van uitgesneden schildpad hield dit bouwwerk op zijn plaats.

De hoed kreeg een rand en werd met brede linten vastgebonden onder de kin en toonde alleen het gezicht versierd met struisvogelveren. De bovenkant had een klokvorm.

http://www.fashion-era.com/regency_fashion.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/1795-1820_in_fashion

http://www.printsgeorge.com/Jane_Austen-fashion.htm